індаса́нт

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. індаса́нт індаса́нты
Р. індаса́нта індаса́нтаў
Д. індаса́нту індаса́нтам
В. індаса́нта індаса́нтаў
Т. індаса́нтам індаса́нтамі
М. індаса́нце індаса́нтах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

індаса́нт м., фин. индосса́нт

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

індаса́нт м. фін. Indossánt m -en, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

індаса́нт

(ням. Indossant, іт. indossante)

асоба, якая робіць на адвароце вэксаля, чэка або іншай каштоўнай паперы перадатачны надпіс.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

індаса́нт

(ням. Indossant, ад лац. in = на + dorsum = спіна)

асоба, якая робіць на адвароце вэксаля, чэка або іншай каштоўнай паперы перадатачны надпіс (індасамент).

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

индосса́нт фин. індаса́нт, -та м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

жыра́нт

(ням. Girant, ад іт. girante)

тое, што і індасант.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Híntermann m -(e)s, -männer)

1) які́ знахо́дзіцца зза́ду

2) камерц. індаса́нт

3) інспіра́тар, падбухто́ршчык

4) спарт. абаро́нца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)