ізахро́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ізахро́нны |
ізахро́нная |
ізахро́ннае |
ізахро́нныя |
| Р. |
ізахро́ннага |
ізахро́ннай
ізахро́ннае |
ізахро́ннага |
ізахро́нных |
| Д. |
ізахро́ннаму |
ізахро́ннай |
ізахро́ннаму |
ізахро́нным |
| В. |
ізахро́нны (неадуш.)
ізахро́ннага (адуш.) |
ізахро́нную |
ізахро́ннае |
ізахро́нныя (неадуш.)
ізахро́нных (адуш.) |
| Т. |
ізахро́нным |
ізахро́ннай
ізахро́ннаю |
ізахро́нным |
ізахро́ннымі |
| М. |
ізахро́нным |
ізахро́ннай |
ізахро́нным |
ізахро́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ізахро́нны физ. изохро́нный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ізахро́нны, ‑ая, ‑ае.
Роўны па працягласці ў часе чаму‑н. іншаму; аднолькавая працягласці.
[Ад грэч. isos — роўны, аднолькавы і chronos — час.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)