ізато́пны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ізато́пны ізато́пная ізато́пнае ізато́пныя
Р. ізато́пнага ізато́пнай
ізато́пнае		 ізато́пнага ізато́пных
Д. ізато́пнаму ізато́пнай ізато́пнаму ізато́пным
В. ізато́пны (неадуш.)
ізато́пнага (адуш.)		 ізато́пную ізато́пнае ізато́пныя (неадуш.)
ізато́пных (адуш.)
Т. ізато́пным ізато́пнай
ізато́пнаю		 ізато́пным ізато́пнымі
М. ізато́пным ізато́пнай ізато́пным ізато́пных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ізато́пны изото́пный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ізато́пны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да ізатопаў, ізатопа. Ізатопны індыкатар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ізато́п, -а, мн. -ы, -аў, м.

Разнавіднасць атамаў і ядраў аднаго хімічнага элемента з рознай колькасцю нейтронаў у ядры.

Ізатопы ўрану.

|| прым. ізато́пны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

свінцо́ва-ізато́пны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. свінцо́ва-ізато́пны свінцо́ва-ізато́пная свінцо́ва-ізато́пнае свінцо́ва-ізато́пныя
Р. свінцо́ва-ізато́пнага свінцо́ва-ізато́пнай
свінцо́ва-ізато́пнае		 свінцо́ва-ізато́пнага свінцо́ва-ізато́пных
Д. свінцо́ва-ізато́пнаму свінцо́ва-ізато́пнай свінцо́ва-ізато́пнаму свінцо́ва-ізато́пным
В. свінцо́ва-ізато́пны (неадуш.)
свінцо́ва-ізато́пнага (адуш.)		 свінцо́ва-ізато́пную свінцо́ва-ізато́пнае свінцо́ва-ізато́пныя (неадуш.)
свінцо́ва-ізато́пных (адуш.)
Т. свінцо́ва-ізато́пным свінцо́ва-ізато́пнай
свінцо́ва-ізато́пнаю		 свінцо́ва-ізато́пным свінцо́ва-ізато́пнымі
М. свінцо́ва-ізато́пным свінцо́ва-ізато́пнай свінцо́ва-ізато́пным свінцо́ва-ізато́пных

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

изото́пный ізато́пны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)