эклекты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
эклекты́чны |
эклекты́чная |
эклекты́чнае |
эклекты́чныя |
| Р. |
эклекты́чнага |
эклекты́чнай эклекты́чнае |
эклекты́чнага |
эклекты́чных |
| Д. |
эклекты́чнаму |
эклекты́чнай |
эклекты́чнаму |
эклекты́чным |
| В. |
эклекты́чны (неадуш.) эклекты́чнага (адуш.) |
эклекты́чную |
эклекты́чнае |
эклекты́чныя (неадуш.) эклекты́чных (адуш.) |
| Т. |
эклекты́чным |
эклекты́чнай эклекты́чнаю |
эклекты́чным |
эклекты́чнымі |
| М. |
эклекты́чным |
эклекты́чнай |
эклекты́чным |
эклекты́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
эклекты́чны филос. эклекти́ческий, эклекти́чный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
эклекты́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да эклектызму; прасякнуты эклектызмам. Эклектычная філасофія. □ [Тарас] адчуваў, што гэта нават не перакананні, а проста так — медная гульня. Эклектычны набор чужых думак. Шамякін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
экле́ктыка, -і, ДМ -тыцы, ж. (кніжн.).
Тое, што і эклектызм.
|| прым. эклекты́чны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
эклекты́зм, -у, м. (кніжн.).
Адвольнае аб’яднанне разнародных ідэйных кірункаў, поглядаў, тэорый, мастацкіх элементаў і інш.
Э. у даследаванні.
Э. у мастацтве.
|| прым. эклекты́чны, -ая, -ае.
Эклектычная тэорыя.
Эклектычная архітэктура.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пампе́зна-эклекты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пампе́зна-эклекты́чны |
пампе́зна-эклекты́чная |
пампе́зна-эклекты́чнае |
пампе́зна-эклекты́чныя |
| Р. |
пампе́зна-эклекты́чнага |
пампе́зна-эклекты́чнай пампе́зна-эклекты́чнае |
пампе́зна-эклекты́чнага |
пампе́зна-эклекты́чных |
| Д. |
пампе́зна-эклекты́чнаму |
пампе́зна-эклекты́чнай |
пампе́зна-эклекты́чнаму |
пампе́зна-эклекты́чным |
| В. |
пампе́зна-эклекты́чны (неадуш.) пампе́зна-эклекты́чнага (адуш.) |
пампе́зна-эклекты́чную |
пампе́зна-эклекты́чнае |
пампе́зна-эклекты́чныя (неадуш.) пампе́зна-эклекты́чных (адуш.) |
| Т. |
пампе́зна-эклекты́чным |
пампе́зна-эклекты́чнай пампе́зна-эклекты́чнаю |
пампе́зна-эклекты́чным |
пампе́зна-эклекты́чнымі |
| М. |
пампе́зна-эклекты́чным |
пампе́зна-эклекты́чнай |
пампе́зна-эклекты́чным |
пампе́зна-эклекты́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
эклекти́ческий эклекты́чны;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
эклекти́чный эклекты́чны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)