Шчы́тнікі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Шчы́тнікі
Р. Шчы́тнікаў
Д. Шчы́тнікам
В. Шчы́тнікі
Т. Шчы́тнікамі
М. Шчы́тніках

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шчы́тнік

‘насякомае’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. шчы́тнік шчы́тнікі
Р. шчы́тніка шчы́тнікаў
Д. шчы́тніку шчы́тнікам
В. шчы́тніка шчы́тнікаў
Т. шчы́тнікам шчы́тнікамі
М. шчы́тніку шчы́тніках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)