шчы́тнік
‘насякомае’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шчы́тнік |
шчы́тнікі |
| Р. |
шчы́тніка |
шчы́тнікаў |
| Д. |
шчы́тніку |
шчы́тнікам |
| В. |
шчы́тніка |
шчы́тнікаў |
| Т. |
шчы́тнікам |
шчы́тнікамі |
| М. |
шчы́тніку |
шчы́тніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Шчы́тнікі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Шчы́тнікі |
| Р. |
Шчы́тнікаў |
| Д. |
Шчы́тнікам |
| В. |
Шчы́тнікі |
| Т. |
Шчы́тнікамі |
| М. |
Шчы́тніках |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)