ша́хер-ма́херскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ша́хер-ма́херскі |
ша́хер-ма́херская |
ша́хер-ма́херскае |
ша́хер-ма́херскія |
| Р. |
ша́хер-ма́херскага |
ша́хер-ма́херскай
ша́хер-ма́херскае |
ша́хер-ма́херскага |
ша́хер-ма́херскіх |
| Д. |
ша́хер-ма́херскаму |
ша́хер-ма́херскай |
ша́хер-ма́херскаму |
ша́хер-ма́херскім |
| В. |
ша́хер-ма́херскі (неадуш.)
ша́хер-ма́херскага (адуш.) |
ша́хер-ма́херскую |
ша́хер-ма́херскае |
ша́хер-ма́херскія (неадуш.)
ша́хер-ма́херскіх (адуш.) |
| Т. |
ша́хер-ма́херскім |
ша́хер-ма́херскай
ша́хер-ма́херскаю |
ша́хер-ма́херскім |
ша́хер-ма́херскімі |
| М. |
ша́хер-ма́херскім |
ша́хер-ма́херскай |
ша́хер-ма́херскім |
ша́хер-ма́херскіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ша́хер-ма́хер
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ша́хер-ма́хер |
| Р. |
ша́хер-ма́херу |
| Д. |
ша́хер-ма́херу |
| В. |
ша́хер-ма́хер |
| Т. |
ша́хер-ма́херам |
| М. |
ша́хер-ма́херы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ша́хер-ма́хер, род. ша́хер-ма́херу м., прост. ша́хер-ма́хер
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ша́хер-ма́херский ша́хер-ма́херскі.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ша́хер-ма́хер прост. ша́хер-ма́хер, род. ша́херу-ма́херу м.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ша́хер-ма́хер, ‑а, м.
Разм. Махлярская здзелка, лоўкая ашуканская аперацыя. [Кушнер:] — Роўна праз тыдзень рачнікі здаюць дом на Элеватарнай. Напішам ім гарантыйнае пісьмо, і яны пазычаць адну кватэру. Такі выпадак! [Гукан:] — Ну, ведаеш, я не магу адказваць за падобны шахер-махер. Шамякін.
[Ням. Schacher und Macher.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Разма́хірыць (разма́хириць) ’змарнатравіць’ (Нас.), ма́хириць ’хлусіць, ашукваць’, рус. дыял. ма́хир ’падманшчык, ашуканец’. Паводле Фасмера (2, 585) з нова-в.-ням. Macher ’камбінатар, дзялец’, магчыма, праз ідыш macher, параўн. шахер‑махер (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ма́хар, ма́хер, ма́хір, ма́хер у выразе шахер‑махер ’хлус, ашуканец’ (Шат., Касп., Нас.) запазычана з ідыш macher, якое з новав.-ням. Macher ’камбінатар, дзялец’ (Вінэр, ЖСт, 1895, 1, 64; Карскі, О языке, 173). Сюды ж ма́хірыць ’хлусіць, маніць’ (Нас.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)