чы́ста
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| чы́ста |
чысце́й |
найчысце́й |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
чы́ста
часціца
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
чы́ста нареч. чи́сто, опря́тно;
◊ усё ч. — всё как есть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
чы́ста,
1. Прысл. да чысты.
2. безас. у знач. вык. Пра наяўнасць чысціні, адсутнасць пылу, бруду дзе‑н. У хаце было чыста і акуратна. Колас. У зале чыста і ўтульна. Аркестр з акардэона, скрыпкі і флейты іграе венгерскія мелодыі. В. Вольскі.
3. у знач. параўнальнага злучн. Разм. Зусім як, быццам. [Параска:] — Ну чыста дзеці малыя! Да старасці будуць у забаўкі гуляць. Місько. Чыста звярыны рык разлёгся па двары. Гэта ўзбунтаваўся Гвація. Самуйлёнак.
•••
Увесь (уся, усё, усе) чыста гл. увесь.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чы́ста-бе́лы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
чы́ста-бе́лы |
чы́ста-бе́лая |
чы́ста-бе́лае |
чы́ста-бе́лыя |
| Р. |
чы́ста-бе́лага |
чы́ста-бе́лай
чы́ста-бе́лае |
чы́ста-бе́лага |
чы́ста-бе́лых |
| Д. |
чы́ста-бе́ламу |
чы́ста-бе́лай |
чы́ста-бе́ламу |
чы́ста-бе́лым |
| В. |
чы́ста-бе́лы (неадуш.)
чы́ста-бе́лага (адуш.) |
чы́ста-бе́лую |
чы́ста-бе́лае |
чы́ста-бе́лыя (неадуш.)
чы́ста-бе́лых (адуш.) |
| Т. |
чы́ста-бе́лым |
чы́ста-бе́лай
чы́ста-бе́лаю |
чы́ста-бе́лым |
чы́ста-бе́лымі |
| М. |
чы́ста-бе́лым |
чы́ста-бе́лай |
чы́ста-бе́лым |
чы́ста-бе́лых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
чы́ста-блакі́тны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
чы́ста-блакі́тны |
чы́ста-блакі́тная |
чы́ста-блакі́тнае |
чы́ста-блакі́тныя |
| Р. |
чы́ста-блакі́тнага |
чы́ста-блакі́тнай
чы́ста-блакі́тнае |
чы́ста-блакі́тнага |
чы́ста-блакі́тных |
| Д. |
чы́ста-блакі́тнаму |
чы́ста-блакі́тнай |
чы́ста-блакі́тнаму |
чы́ста-блакі́тным |
| В. |
чы́ста-блакі́тны (неадуш.)
чы́ста-блакі́тнага (адуш.) |
чы́ста-блакі́тную |
чы́ста-блакі́тнае |
чы́ста-блакі́тныя (неадуш.)
чы́ста-блакі́тных (адуш.) |
| Т. |
чы́ста-блакі́тным |
чы́ста-блакі́тнай
чы́ста-блакі́тнаю |
чы́ста-блакі́тным |
чы́ста-блакі́тнымі |
| М. |
чы́ста-блакі́тным |
чы́ста-блакі́тнай |
чы́ста-блакі́тным |
чы́ста-блакі́тных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
чы́ста-ружо́вы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
чы́ста-ружо́вы |
чы́ста-ружо́вая |
чы́ста-ружо́вае |
чы́ста-ружо́выя |
| Р. |
чы́ста-ружо́вага |
чы́ста-ружо́вай
чы́ста-ружо́вае |
чы́ста-ружо́вага |
чы́ста-ружо́вых |
| Д. |
чы́ста-ружо́ваму |
чы́ста-ружо́вай |
чы́ста-ружо́ваму |
чы́ста-ружо́вым |
| В. |
чы́ста-ружо́вы (неадуш.)
чы́ста-ружо́вага (адуш.) |
чы́ста-ружо́вую |
чы́ста-ружо́вае |
чы́ста-ружо́выя (неадуш.)
чы́ста-ружо́вых (адуш.) |
| Т. |
чы́ста-ружо́вым |
чы́ста-ружо́вай
чы́ста-ружо́ваю |
чы́ста-ружо́вым |
чы́ста-ружо́вымі |
| М. |
чы́ста-ружо́вым |
чы́ста-ружо́вай |
чы́ста-ружо́вым |
чы́ста-ружо́вых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пречи́сто нареч., разг. ве́льмі чы́ста, чысцю́тка;
чи́сто-пречи́сто чысцю́тка, чы́ста-чы́ста;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
на́чыста, прысл.
1. Чыста, без памарак.
Перапісаць н.
2. Цалкам, поўнасцю.
Спаліць усё н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
буквае́дства, -а, н. (іран.).
Чыста знешняе, фармальнае тлумачэнне чаго-н., якое наносіць шкоду сэнсу, сутнасці.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)