чужазе́мка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. чужазе́мка чужазе́мкі
Р. чужазе́мкі чужазе́мак
Д. чужазе́мцы чужазе́мкам
В. чужазе́мку чужазе́мак
Т. чужазе́мкай
чужазе́мкаю		 чужазе́мкамі
М. чужазе́мцы чужазе́мках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

чужазе́мка ж. иностра́нка, инозе́мка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

чужазе́мка, ‑і, ДМ ‑мцы; Р мн. ‑мак; ж.

Жан. да чужаземец.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чужазе́мец, -мца, мн. -мцы, -мцаў, м.

Чалавек з чужой краіны; іншаземец.

|| ж. чужазе́мка, -і, ДМ -мцы, мн. -і, -мак.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

чужезе́мка чужазе́мка, -кі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

чужестра́нка чужазе́мка, -кі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

инозе́мка уст. чужазе́мка, -кі ж., іншазе́мка, -кі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

иностра́нка чужазе́мка, -кі ж., іншазе́мка, -кі ж., іншакраі́нка, -кі ж., заме́жніца, -цы ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)