чужазе́мка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
чужазе́мка |
чужазе́мкі |
| Р. |
чужазе́мкі |
чужазе́мак |
| Д. |
чужазе́мцы |
чужазе́мкам |
| В. |
чужазе́мку |
чужазе́мак |
| Т. |
чужазе́мкай чужазе́мкаю |
чужазе́мкамі |
| М. |
чужазе́мцы |
чужазе́мках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
чужазе́мка ж. иностра́нка, инозе́мка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
чужазе́мка, ‑і, ДМ ‑мцы; Р мн. ‑мак; ж.
Жан. да чужаземец.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чужазе́мец, -мца, мн. -мцы, -мцаў, м.
Чалавек з чужой краіны; іншаземец.
|| ж. чужазе́мка, -і, ДМ -мцы, мн. -і, -мак.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
чужезе́мка чужазе́мка, -кі ж.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
чужестра́нка чужазе́мка, -кі ж.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
foreigner [ˈfɒrənə] n. чужазе́мец; чужазе́мка; іншазе́мец; іншазе́мка
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
alien1 [ˈeɪliən] n. чужазе́мец; чужазе́мка; іншазе́мец; іншазе́мка
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
cudzoziemka
ж. чужаземка; іншаземка
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
инозе́мка уст. чужазе́мка, -кі ж., іншазе́мка, -кі ж.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)