чаі́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
чаі́нка |
чаі́нкі |
| Р. |
чаі́нкі |
чаі́нак |
| Д. |
чаі́нцы |
чаі́нкам |
| В. |
чаі́нку |
чаі́нкі |
| Т. |
чаі́нкай
чаі́нкаю |
чаі́нкамі |
| М. |
чаі́нцы |
чаі́нках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
чаі́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.
Асобны кусочак лістка сухога або заваранага чаю.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чаи́нка разг. чаі́нка, -кі ж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)