фазатро́н, -а, мн. -ы, -аў, м. (спец.).

Паскаральнік цяжкіх зараджаных часціц.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

бэ́та-прамяні́, -нёў.

Паток бэта-часціц, якія вылучаюцца радыеактыўнымі рэчывамі пры бэта-распадзе.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

часці́ца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. часці́ца часці́цы
Р. часці́цы часці́ц
Д. часці́цы часці́цам
В. часці́цу часці́цы
Т. часці́цай
часці́цаю		 часці́цамі
М. часці́цы часці́цах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бо́зэ-часці́ца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. бо́зэ-часці́ца бо́зэ-часці́цы
Р. бо́зэ-часці́цы бо́зэ-часці́ц
Д. бо́зэ-часці́цы бо́зэ-часці́цам
В. бо́зэ-часці́цу бо́зэ-часці́цы
Т. бо́зэ-часці́цай
бо́зэ-часці́цаю		 бо́зэ-часці́цамі
М. бо́зэ-часці́цы бо́зэ-часці́цах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

а́льфа-часці́ца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. а́льфа-часці́ца а́льфа-часці́цы
Р. а́льфа-часці́цы а́льфа-часці́ц
Д. а́льфа-часці́цы а́льфа-часці́цам
В. а́льфа-часці́цу а́льфа-часці́цы
Т. а́льфа-часці́цай
а́льфа-часці́цаю		 а́льфа-часці́цамі
М. а́льфа-часці́цы а́льфа-часці́цах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бэ́та-часці́ца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. бэ́та-часці́ца бэ́та-часці́цы
Р. бэ́та-часці́цы бэ́та-часці́ц
Д. бэ́та-часці́цы бэ́та-часці́цам
В. бэ́та-часці́цу бэ́та-часці́цы
Т. бэ́та-часці́цай
бэ́та-часці́цаю		 бэ́та-часці́цамі
М. бэ́та-часці́цы бэ́та-часці́цах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

фазатро́н, ‑а, м.

Адзін з відаў устаповак для паскарэння руху зараджаных часціц (ужываюцца для даследаванняў у галіне фізікі атамнага ядра).

[Ад грэч. phasis — з’яўленне і слова (элек)трон.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

элю́вій, ‑ю, м.

Прадукты выветрывання горных парод у выглядзе дробных вуглаватых часціц і абломкаў, якія паступова пераходзяць у карэнныя пароды.

[Ад лац. eluo — вымываю.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

альфа-...

Першая састаўная частка складаных слоў у складзе некаторых тэрмінаў.

○

Альфа-часціцы — ядры атама гелію.

Альфа-прамяні — адзін з відаў выпрамянення радыеактыўных ядзер.

Альфа-распад — выдзяленне альфа-часціц пры самаадвольным распадзе атамных ядзер.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

га́ма-выпрамяне́нне, ‑я, н.

Спец. Караткахвалевае электрамагнітнае выпрамяненне, якое ўзнікае пры распадах радыеактыўных ядраў, элементарных часціц пры іх ператварэннях у другія часціцы і пад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)