червя́чный
червя́чная переда́ча
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
червя́чный
червя́чная переда́ча
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
чарвя́чны, ‑ая, ‑ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чарвя́чны
прыметнік, адносны
| чарвя́чны | чарвя́чнае | чарвя́чныя | ||
| чарвя́чнага | чарвя́чнай чарвя́чнае |
чарвя́чнага | чарвя́чных | |
| чарвя́чнаму | чарвя́чнай | чарвя́чнаму | чарвя́чным | |
| чарвя́чны ( чарвя́чнага ( |
чарвя́чную | чарвя́чнае | чарвя́чныя ( чарвя́чных ( |
|
| чарвя́чным | чарвя́чнай чарвя́чнаю |
чарвя́чным | чарвя́чнымі | |
| чарвя́чным | чарвя́чнай | чарвя́чным | чарвя́чных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
рэду́ктар, ‑а,
1. Механізм, які служыць для перадачы вярчэння ад аднаго вала да другога (зубчастая,
2. Прыбор, які служыць для зніжэння ціску вадкасці, газу ў сістэме рухавікоў.
[Ад лац. reductor — адводчык.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чарвя́к, -а́,
1. Беспазваночны жывёльны арганізм з доўгім мяккім целам, без канечнасцей і ярка выражанай галавы.
2.
3.
4. Від шрубы для перадачы вярчэння ў некаторых механізмах (
Раснічныя чэрві — клас плоскіх чарвей з целам, пакрытым раснічкамі.
Шаўкавічны чарвяк — вусень тутавага шаўкапрада.
Замарыць чарвяка (
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)