цура́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. цура́нне цура́нні
Р. цура́ння цура́нняў
Д. цура́нню цура́нням
В. цура́нне цура́нні
Т. цура́ннем цура́ннямі
М. цура́нні цура́ннях

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бе́ганье

1. бе́ганне, -ння ср.;

2. уцяка́нне, -ння ср.;

3. уніка́нне, -ння ср., цура́нне, -ння ср.; см. бе́гать 1—3;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)