хо́хлік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. хо́хлік хо́хлікі
Р. хо́хліка хо́хлікаў
Д. хо́хліку хо́хлікам
В. хо́хліка хо́хлікаў
Т. хо́хлікам хо́хлікамі
М. хо́хліку хо́хліках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Нахохліцца ’натапырыцца (пра пер’е)’, нахохліць ’натапырыць’ (в.-дзв., Шатал.), ’начасаць, падкруціць’ (ТС). Да хахол, хохлік ’чуб’ (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)