хлё́рка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. хлё́рка
Р. хлё́ркі
Д. хлё́рцы
В. хлё́рку
Т. хлё́ркай
хлё́ркаю
М. хлё́рцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

хлёрка ж., разг. хло́рная и́звесть, хло́рка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хлёрка, ‑і, ДМ ‑рцы, ж.

Разм. Хлорная вапна ў выглядзе раствору або парашку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

хло́рка прост. хлёрка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

жаве́ль м., хим. жаве́ль, -вялю́ м., хлёрка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хло́рный хим. хло́рны;

хло́рная кислота́ хло́рная кіслата́;

хло́рная и́звесть хло́рная ва́пна, разг. хлёрка.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)