хаўбе́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
хаўбе́к |
хаўбе́кі |
| Р. |
хаўбе́ка |
хаўбе́каў |
| Д. |
хаўбе́ку |
хаўбе́кам |
| В. |
хаўбе́ка |
хаўбе́каў |
| Т. |
хаўбе́кам |
хаўбе́камі |
| М. |
хаўбе́ку |
хаўбе́ках |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
хаўбе́к, ‑а, м.
Уст. У футболе і хакеі — паўабаронца.
[Англ. half-back.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хавбе́к спорт., уст. хаўбе́к, -ка м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)