назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| Філарэ́ты | ||
| Філарэ́та | Філарэ́таў | |
| Філарэ́ту | Філарэ́там | |
| Філарэ́та | Філарэ́таў | |
| Філарэ́там | Філарэ́тамі | |
| Філарэ́це | Філарэ́тах |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| філарэ́ты | ||
| філарэ́та | філарэ́таў | |
| філарэ́ту | філарэ́там | |
| філарэ́та | філарэ́таў | |
| філарэ́там | філарэ́тамі | |
| філарэ́це | філарэ́тах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Член тайнага студэнцкага таварыства Віленскага універсітэта, якое ўзнікла ў 1820 г.
[Ад грэч. philaretos — аматар дабрачыннасці.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)