фы́ркать несов.
1. (с шумом выпускать воздух из ноздрей) пы́рхаць, фы́ркаць; чмы́хаць;
2. (смеяться, усмехаться, производя звук носом, губами) разг. фы́ркаць, пы́рхаць;
3. (выпускать с шумом воздух, пар, газ) пы́хкаць, фы́ркаць;
4. перен. (выражать недовольство), разг. фы́ркаць, чмы́хаць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
чмы́хаць несов., прям., перен. фы́ркать
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
фы́ркаць несов., прям., перен. фы́ркать;
ко́ні ~каюць — ло́шади фы́ркают;
нездаво́лена ф. на каго́-не́будзь — недово́льно фы́ркать на кого́-л.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пы́рхаць I несов. порха́ть;
пту́шка ~хае — пти́чка порха́ет
пы́рхаць II несов., прям., перен. фы́ркать;
ко́ні ~хаюць — ло́шади фы́ркают;
п. ад сме́ху — фы́ркать от сме́ха
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пстры́каць несов.
1. в разн. знач. щёлкать;
п. па́льцамі — щёлкать па́льцами;
п. запальні́чкай — щёлкать зажига́лкой;
2. брыка́ть, ляга́ть;
3. пры́гать;
ко́нік пстры́кае — кузне́чик пры́гает;
4. перен., разг. (выражать недовольство) фы́ркать
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
фы́рканье
1. пы́рханне, -ння ср., фы́рканне, -ння ср.; чмы́ханне, -ння ср.;
2. фы́рканне, -ння ср., пы́рханне, -ння ср.;
3. пы́хканне, -ння ср., фы́рканне, -ння ср.;
4. фы́рканне, -ння ср., чмы́ханне, -ння ср.; см. фы́ркать;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)