фы́ркать несов.

1. (с шумом выпускать воздух из ноздрей) пы́рхаць, фы́ркаць; чмы́хаць;

2. (смеяться, усмехаться, производя звук носом, губами) разг. фы́ркаць, пы́рхаць;

3. (выпускать с шумом воздух, пар, газ) пы́хкаць, фы́ркаць;

4. перен. (выражать недовольство), разг. фы́ркаць, чмы́хаць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

чмы́хаць несов., прям., перен. фы́ркать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фы́ркаць несов., прям., перен. фы́ркать;

ко́ні ~каюць — ло́шади фы́ркают;

нездаво́лена ф. на каго́е́будзь — недово́льно фы́ркать на кого́-л.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пы́рхаць I несов. порха́ть;

пту́шка ~хае — пти́чка порха́ет

пы́рхаць II несов., прям., перен. фы́ркать;

ко́ні ~хаюць — ло́шади фы́ркают;

п. ад сме́хуфы́ркать от сме́ха

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пстры́каць несов.

1. в разн. знач. щёлкать;

п. па́льцамі — щёлкать па́льцами;

п. запальні́чкай — щёлкать зажига́лкой;

2. брыка́ть, ляга́ть;

3. пры́гать;

ко́нік пстры́кае — кузне́чик пры́гает;

4. перен., разг. (выражать недовольство) фы́ркать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фы́рканье

1. пы́рханне, -ння ср., фы́рканне, -ння ср.; чмы́ханне, -ння ср.;

2. фы́рканне, -ння ср., пы́рханне, -ння ср.;

3. пы́хканне, -ння ср., фы́рканне, -ння ср.;

4. фы́рканне, -ння ср., чмы́ханне, -ння ср.; см. фы́ркать;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)