фонети́ческий фанеты́чны;

фонети́ческая транскри́пция фанеты́чная транскры́пцыя.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фанеты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. фанеты́чны фанеты́чная фанеты́чнае фанеты́чныя
Р. фанеты́чнага фанеты́чнай
фанеты́чнае		 фанеты́чнага фанеты́чных
Д. фанеты́чнаму фанеты́чнай фанеты́чнаму фанеты́чным
В. фанеты́чны (неадуш.)
фанеты́чнага (адуш.)		 фанеты́чную фанеты́чнае фанеты́чныя (неадуш.)
фанеты́чных (адуш.)
Т. фанеты́чным фанеты́чнай
фанеты́чнаю		 фанеты́чным фанеты́чнымі
М. фанеты́чным фанеты́чнай фанеты́чным фанеты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

фанеты́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да фанетыкі. Фанетычныя законы. Фанетычная транскрыпцыя. // Звязаны з гукамі мовы; гукавы. Фанетычны лад мовы. Фанетычнае пісьмо.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

транскры́пцыя, -і, ж. (спец.).

1. Дакладная перадача на пісьме ўсіх асаблівасцей жывой гаворкі літарамі алфавіта і некаторымі спецыяльнымі знакамі.

Фанетычная т.

2. Пераклад музычнага твора, напісанага для аднаго музычнага інструмента або голасу, для выканання другім інструментам або голасам.

|| прым. транскрыпцы́йны, -ая, -ае (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

транскры́пцыя ж., лингв., муз. транскри́пция;

фанеты́чная т. — фонети́ческая транскри́пция;

т. для фле́йты — транскри́пция для фле́йты

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

параўна́льна-фанеты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. параўна́льна-фанеты́чны параўна́льна-фанеты́чная параўна́льна-фанеты́чнае параўна́льна-фанеты́чныя
Р. параўна́льна-фанеты́чнага параўна́льна-фанеты́чнай
параўна́льна-фанеты́чнае		 параўна́льна-фанеты́чнага параўна́льна-фанеты́чных
Д. параўна́льна-фанеты́чнаму параўна́льна-фанеты́чнай параўна́льна-фанеты́чнаму параўна́льна-фанеты́чным
В. параўна́льна-фанеты́чны (неадуш.)
параўна́льна-фанеты́чнага (адуш.)		 параўна́льна-фанеты́чную параўна́льна-фанеты́чнае параўна́льна-фанеты́чныя (неадуш.)
параўна́льна-фанеты́чных (адуш.)
Т. параўна́льна-фанеты́чным параўна́льна-фанеты́чнай
параўна́льна-фанеты́чнаю		 параўна́льна-фанеты́чным параўна́льна-фанеты́чнымі
М. параўна́льна-фанеты́чным параўна́льна-фанеты́чнай параўна́льна-фанеты́чным параўна́льна-фанеты́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

эксперымента́льна-фанеты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. эксперымента́льна-фанеты́чны эксперымента́льна-фанеты́чная эксперымента́льна-фанеты́чнае эксперымента́льна-фанеты́чныя
Р. эксперымента́льна-фанеты́чнага эксперымента́льна-фанеты́чнай
эксперымента́льна-фанеты́чнае		 эксперымента́льна-фанеты́чнага эксперымента́льна-фанеты́чных
Д. эксперымента́льна-фанеты́чнаму эксперымента́льна-фанеты́чнай эксперымента́льна-фанеты́чнаму эксперымента́льна-фанеты́чным
В. эксперымента́льна-фанеты́чны (неадуш.)
эксперымента́льна-фанеты́чнага (адуш.)		 эксперымента́льна-фанеты́чную эксперымента́льна-фанеты́чнае эксперымента́льна-фанеты́чныя (неадуш.)
эксперымента́льна-фанеты́чных (адуш.)
Т. эксперымента́льна-фанеты́чным эксперымента́льна-фанеты́чнай
эксперымента́льна-фанеты́чнаю		 эксперымента́льна-фанеты́чным эксперымента́льна-фанеты́чнымі
М. эксперымента́льна-фанеты́чным эксперымента́льна-фанеты́чнай эксперымента́льна-фанеты́чным эксперымента́льна-фанеты́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

экспрэсі́ўна-фанеты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. экспрэсі́ўна-фанеты́чны экспрэсі́ўна-фанеты́чная экспрэсі́ўна-фанеты́чнае экспрэсі́ўна-фанеты́чныя
Р. экспрэсі́ўна-фанеты́чнага экспрэсі́ўна-фанеты́чнай
экспрэсі́ўна-фанеты́чнае		 экспрэсі́ўна-фанеты́чнага экспрэсі́ўна-фанеты́чных
Д. экспрэсі́ўна-фанеты́чнаму экспрэсі́ўна-фанеты́чнай экспрэсі́ўна-фанеты́чнаму экспрэсі́ўна-фанеты́чным
В. экспрэсі́ўна-фанеты́чны (неадуш.)
экспрэсі́ўна-фанеты́чнага (адуш.)		 экспрэсі́ўна-фанеты́чную экспрэсі́ўна-фанеты́чнае экспрэсі́ўна-фанеты́чныя (неадуш.)
экспрэсі́ўна-фанеты́чных (адуш.)
Т. экспрэсі́ўна-фанеты́чным экспрэсі́ўна-фанеты́чнай
экспрэсі́ўна-фанеты́чнаю		 экспрэсі́ўна-фанеты́чным экспрэсі́ўна-фанеты́чнымі
М. экспрэсі́ўна-фанеты́чным экспрэсі́ўна-фанеты́чнай экспрэсі́ўна-фанеты́чным экспрэсі́ўна-фанеты́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

поўнагало́ссе, ‑я, н.

Уласцівая ўсходнеславянскім мовам, у адрозненне ад іншых славянскіх моў, фанетычная рыса, якая заключаецца ў наяўнасці спалучэнняў оро, оло, ере, еле ў становішчы паміж двума зычнымі на месцы старажытных агульнаславянскіх ор, ол, ер, ел: руск. голова, бел. галава, балг. глава, польск. głowa, руск. город, бел. горад, балг. град, чэшск. hlava.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

транскры́пцыя, ‑і, ж.

Спец.

1. Дакладная перадача на пісьме ўсіх асаблівасцей жывой гаворкі літарамі алфавіта і некаторымі спецыяльнымі знакамі. Фанетычная транскрыпцыя.

2. Тое, што і транслітарацыя. Транскрыпцыя грэчаскіх слоў лацінскімі літарамі.

3. Пераклад музычнага твора, напісанага для аднаго музычнага інструмента або голасу, для выканання другім інструментам або голасам, а таксама парафраза (у 2 знач.). Транскрыпцыя Ліста. Транскрыпцыя для флейты.

[Ад лац. transcriptio — перапісванне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)