успе́х по́спех, -ху м.;
с успе́хом з по́спехам;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
хвілі́нны кратковре́менный, мину́тный;
х. по́спех — кратковре́менный (мину́тный) успе́х
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
няве́ра ж., разг. неве́рие ср.; сомне́ние ср.;
н. ў по́спех — неве́рие в успе́х
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
такти́ческий воен., перен. такты́чны;
такти́ческий успе́х такты́чны по́спех;
такти́ческое руково́дство такты́чнае кіраўні́цтва.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
шу́мный прям., перен. шу́мны;
шу́мная компа́ния шу́мная кампа́нія;
шу́мный успе́х шу́мны по́спех.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
спор, -ру м. успе́х, уда́ча ж.;
пажада́ць спо́ру ў рабо́це — пожела́ть успе́ха в рабо́те
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
часо́вы вре́менный; преходя́щий; мину́тный;
ч. по́спех — вре́менный (преходя́щий, мину́тный) успе́х;
ч. жыха́р — вре́менный жи́тель
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
по́спех, -ху м.
1. успе́х; уда́ча ж.;
пажада́ць ~ху — пожела́ть успе́ха (уда́чи);
кні́га ма́е п. — кни́га име́ет успе́х;
з ~хам — с успе́хом;
2. только мн. успе́хи;
до́брыя ~хі ў матэма́тыцы — хоро́шие успе́хи в матема́тике;
вытво́рчыя ~хі — произво́дственные успе́хи
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
такты́чны
1. такти́чный;
т. чалаве́к — такти́чный челове́к;
2. воен., перен. такти́ческий;
~ныя заня́ткі — такти́ческие заня́тия;
т. по́спех — такти́ческий успе́х
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Спех ‘паспешлівасць, спешка’ (ТСБМ, Бяльк., Барад.), ‘поспех, спор’ (Нас., Байк. і Некр., Сл. ПЗБ), ‘хуткасць, поспех’ (ТС). Параўн. укр. спіх, рус. спех, успе́х, польск. śpiech, в.-луж., н.-луж., чэш. spěch, славац. spech, славен. spẹh ‘паспешлівасць; працвітанне’, балг., макед. спех, ст.-слав. спѣхъ ‘паспешлівасць, прага’. Прасл. *spěxъ. Да спець (гл.). Параўн. лац. spēs, мн. л. spērēs ‘чаканне; надзея’. У праславянскай чакалася б *spěs‑; канчатковае ‑x тлумачыцца аналогіяй: *spěxъ: *spěti, як *grěxъ: *grěti; гл. Фасмер, 3, 734 з літ-рай; Сной₁, 700; Шустар-Шэўц, 1138–1139.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)