упаі́ць, упаю́, упо́іш, упо́іць; упо́ены: зак., каго (разм.).

Напаіць дап’яна.

|| незак. упо́йваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

упаі́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. упаю́ упо́ім
2-я ас. упо́іш упо́іце
3-я ас. упо́іць упо́яць
Прошлы час
м. упаі́ў упаі́лі
ж. упаі́ла
н. упаі́ла
Загадны лад
2-я ас. упаі́ упаі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час упаі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

упаі́ць сов., разг. упои́ть, напои́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

упаі́ць, упаю, упоіш, упоіць; зак., каго.

Разм. Напаіць дап’яна. [Іван:] — Мяне не ведаеш, Тацяна, Гарэлкай цяжка ўпаіць. Па тым, што выпіў я, да рана Гатоў нагамі малаціць. Танк. Хлопцы знайшлі Хомку, пацягнулі з сабою і ўпаілі нейкаю бурдою — мешанінаю гарэлкі з півам і салодкаю вадою. Гарэцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

упо́йваць гл. упаіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

упои́ть сов., прост. упаі́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

упо́йваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да упаіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

упо́ены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад упаіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)