у́нія, -і, ж. (кніжн.).

Аб’яднанне, саюз.

Дзяржаўная у.

Царкоўная у.

|| прым. унія́цкі, -ая, -ае.

Уніяцкая царква.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

унія́цкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да уніі (у 2 знач.), уніята. Уніяцкае веравызнанне. Уніяцкая царква. Уніяцкі прыход.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

унія́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. унія́цкі унія́цкая унія́цкае унія́цкія
Р. унія́цкага унія́цкай
унія́цкае		 унія́цкага унія́цкіх
Д. унія́цкаму унія́цкай унія́цкаму унія́цкім
В. унія́цкі (неадуш.)
унія́цкага (адуш.)		 унія́цкую унія́цкае унія́цкія (неадуш.)
унія́цкіх (адуш.)
Т. унія́цкім унія́цкай
унія́цкаю		 унія́цкім унія́цкімі
М. унія́цкім унія́цкай унія́цкім унія́цкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)