умо́кнуць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
умо́кну |
умо́кнем |
| 2-я ас. |
умо́кнеш |
умо́кнеце |
| 3-я ас. |
умо́кне |
умо́кнуць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
умо́к |
умо́клі |
| ж. |
умо́кла |
| н. |
умо́кла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
умо́кні |
умо́кніце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
умо́кшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
умо́кнуць сов., разг. (подвергнувшись мочению, измениться качественно) вы́мокнуть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
умо́кнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак.
Разм. Дайсці да гатоўнасці пры мачэнні; вымакнуць. Яблыкі ўмоклі. Скуры ўмоклі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
умака́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да умокнуць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)