у́мбры, -раў ист. у́мбры

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

у́мбры ист. у́мбры, -раў.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

у́мбры, ‑аў.

Італійскае племя, якое ў старажытнасці насяляла Паўночную і Сярэднюю Італію.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

у́мбра

‘пігмент; фарба’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. у́мбра
Р. у́мбры
Д. у́мбры
В. у́мбру
Т. у́мбрай
у́мбраю
М. у́мбры

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

у́мбр

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. у́мбр у́мбры
Р. у́мбра у́мбраў
Д. у́мбру у́мбрам
В. у́мбра у́мбраў
Т. у́мбрам у́мбрамі
М. у́мбру у́мбрах

Крыніцы: krapivabr2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)