у́мбра

‘пігмент; фарба’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. у́мбра
Р. у́мбры
Д. у́мбры
В. у́мбру
Т. у́мбрай
у́мбраю
М. у́мбры

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

у́мбра ж. у́мбра

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

у́мбра у́мбра, -ры ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

у́мбра, ‑ы, ж.

1. Карычневы мінеральны пігмент, які ўжываецца для прыгатавання фарбаў.

2. Фарба бура-карычневага колеру.

[Лац. umbra — цень.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

у́мбр

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. у́мбр у́мбры
Р. у́мбра у́мбраў
Д. у́мбру у́мбрам
В. у́мбра у́мбраў
Т. у́мбрам у́мбрамі
М. у́мбру у́мбрах

Крыніцы: krapivabr2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)