ула́шчыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ула́шчуся |
ула́шчымся |
| 2-я ас. |
ула́шчышся |
ула́шчыцеся |
| 3-я ас. |
ула́шчыцца |
ула́шчацца |
| Прошлы час |
| м. |
ула́шчыўся |
ула́шчыліся |
| ж. |
ула́шчылася |
| н. |
ула́шчылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ула́шчыся |
ула́шчыцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
ула́шчыўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ула́шчыцца, ‑шчуся, ‑шчышся, ‑шчыцца; зак.
Разм. Улагодзіцца, прыйсці ў добры настрой. Меншыя дзеці забіліся за комін і прытуліліся, пакуль улашчыцца матка. Гарэцкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ула́шчвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да улашчыцца.
2. Зал. да улашчваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)