ула́шчыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ула́шчуся ула́шчымся
2-я ас. ула́шчышся ула́шчыцеся
3-я ас. ула́шчыцца ула́шчацца
Прошлы час
м. ула́шчыўся ула́шчыліся
ж. ула́шчылася
н. ула́шчылася
Загадны лад
2-я ас. ула́шчыся ула́шчыцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час ула́шчыўшыся

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ула́шчыцца, ‑шчуся, ‑шчышся, ‑шчыцца; зак.

Разм. Улагодзіцца, прыйсці ў добры настрой. Меншыя дзеці забіліся за комін і прытуліліся, пакуль улашчыцца матка. Гарэцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ула́шчвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да улашчыцца.

2. Зал. да улашчваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)