удзе́льнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Той, хто ўдзельнічае ў чым-н.

У. спаборніцтваў.

|| ж. удзе́льніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

удзе́льнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. удзе́льнік удзе́льнікі
Р. удзе́льніка удзе́льнікаў
Д. удзе́льніку удзе́льнікам
В. удзе́льніка удзе́льнікаў
Т. удзе́льнікам удзе́льнікамі
М. удзе́льніку удзе́льніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

удзе́льнік м. уча́стник

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

удзе́льнік, ‑а, м.

Той, хто прымае ўдзел у чым‑н. Удзельнікі нарады, панурыя, незадаволеныя, не спяшаючыся, выходзілі з кабінета. Марціновіч. Быў канец жніўня — час, калі спяшаліся на вучобу студэнты, вярталіся ўдзельнікі шматлікіх экскурсій. Даніленка. Мой брат — камсамолец, Удзельнік вайны. Астрэйка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

удзельнік, саўдзельнік, супольнік, член, партнёр

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)

уча́стник удзе́льнік, -ка м.;

уча́стник Вели́кой Оте́чественной войны́ удзе́льнік Вялі́кай Айчы́ннай вайны;

уча́стник экспеди́ции удзе́льнік экспеды́цыі;

уча́стники заня́тий удзе́льнікі заня́ткаў;

уча́стник соревнова́ния удзе́льнік спабо́рніцтва;

уча́стник собра́ния удзе́льнік схо́ду;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шуа́н

‘удзельнік паўстання’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. шуа́н шуа́ны
Р. шуа́на шуа́наў
Д. шуа́ну шуа́нам
В. шуа́на шуа́наў
Т. шуа́нам шуа́намі
М. шуа́не шуа́нах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ме́дыум

‘удзельнік спірытычнага сеанса’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ме́дыум ме́дыумы
Р. ме́дыума ме́дыумаў
Д. ме́дыуму ме́дыумам
В. ме́дыума ме́дыумаў
Т. ме́дыумам ме́дыумамі
М. ме́дыуме ме́дыумах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

канфедэра́т

‘удзельнік канфедэрацыі’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. канфедэра́т канфедэра́ты
Р. канфедэра́та канфедэра́таў
Д. канфедэра́ту канфедэра́там
В. канфедэра́та канфедэра́таў
Т. канфедэра́там канфедэра́тамі
М. канфедэра́це канфедэра́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кірмашо́вец, -шо́ўца, мн. -шо́ўцы, -шо́ўцаў, м.

Удзельнік кірмашу.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)