уда́рить сов.

1. (нанести удар) уда́рыць, вы́цяць; (стукнуть) сту́кнуць;

уда́рить па́лкой уда́рыць (вы́цяць, сту́кнуць) па́лкай;

уда́рить по столу́ сту́кнуць (уда́рыць) па стале́;

2. в др. знач. уда́рыць;

мо́лния уда́рила в де́рево мала́нка ўда́рыла ў дрэ́ва;

уда́рить в наба́т уда́рыць у звон;

уда́рить на врага́ уда́рыць на во́рага;

уда́рить во фланг уда́рыць у фланг;

уда́рить в штыки́ уда́рыць у штыкі́;

уда́рить по недоста́ткам уда́рыць па недахо́пах;

3. (с силой начаться — о явлениях природы) прыці́снуць; прыпячы́; лі́нуць, хлы́нуць;

уда́рил моро́з прыці́снуў маро́з;

уда́рила жара́ прыпякла́ гарачыня́;

уда́рил ли́вень лі́нуў (хлы́нуў) дождж;

4. безл. (внезапно охватить, бросить в жар, в пот и т. п.) разг. кі́нуць; (в голову) уда́рыць, сту́кнуць;

его́ уда́рило в пот яго́ кі́нула ў пот;

от испу́га в го́лову уда́рило ад спало́ху ў галаву́ ўда́рыла;

5. (о музыке, пляске) разг. урэ́заць, прыўда́рыць;

уда́рить по карма́ну уда́рыць па кішэ́ні;

уда́рить по рука́м уда́рыць па рука́х;

не уда́рить в грязь лицо́м не уда́рыць у гразь тва́рам, не ўпа́сці ў гразь тва́рам;

па́лец о па́лец не уда́рить па́льцам не паварушы́ць (па́льцам аб па́лец не ўда́рыць);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́цяць сов. уда́рить; (причинить ушиб — ещё) ушиби́ть;

в. саба́кууда́рить соба́ку;

в. нагу́уда́рить (ушиби́ть) но́гу

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

улупі́ць сов., разг. уда́рить, огре́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

огре́ть сов. (ударить) разг. агрэ́ць, загрэ́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уда́рыць сов., в разн. знач. уда́рить; (повредить ударом) ушиби́ть;

у. па стале́уда́рить по́ столу;

у. нагу́уда́рить (ушиби́ть) но́гу;

мала́нка ўда́рыла ў дрэ́ва — мо́лния уда́рила в де́рево;

у. у звонуда́рить в наба́т;

у. па во́рагууда́рить по врагу́;

у. у флангуда́рить во фланг;

у. па недахо́пахуда́рить по недоста́ткам;

віно́ ўда́рыла ў галаву́ — вино́ уда́рило в го́лову;

у. па кішэ́ніуда́рить по карма́ну;

у. па рука́худа́рить по рука́м;

у. у галаву́уда́рить в го́лову;

па́лец (па́льцам) аб па́лец не ўда́рыць — па́лец о па́лец не уда́рить;

не ўда́рыць тва́рам у гразь — не уда́рить лицо́м в грязь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гу́пнуць сов., однокр., разг. сту́кнуть, уда́рить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

удзеўбану́ць сов., однокр. (ударить клювом) клю́нуть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

га́кнуць сов., разг. сту́кнуть, уда́рить; рубану́ть; а́хнуть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ужа́рыць сов., прост. (с силой ударить) огре́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

долбану́ть сов. и однокр., прост. (ударить) гваздану́ць, дзеўбану́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)