убо́істы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. убо́істы убо́істая убо́істае убо́істыя
Р. убо́істага убо́істай
убо́істае		 убо́істага убо́істых
Д. убо́істаму убо́істай убо́істаму убо́істым
В. убо́істы (неадуш.)
убо́істага (адуш.)		 убо́істую убо́істае убо́істыя (неадуш.)
убо́істых (адуш.)
Т. убо́істым убо́істай
убо́істаю		 убо́істым убо́істымі
М. убо́істым убо́істай убо́істым убо́істых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Не́павадзь (niėpavadz) ’нясмелы, нецямкі, убоісты’ (Варл.). Відаць» да паводзіць (сябе) ’трымацца, весці сябе’, параўн. рус. непово́дный ’непрылюдны, няўжыўчывы, няветлівы; непаслушны, упарты'

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

упарты, непаслухмяны, неслухмяны, капрызны; наравісты, натурысты, натурлівы, убоісты, зацінлівы (разм.)

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)