убо́істы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
убо́істы |
убо́істая |
убо́істае |
убо́істыя |
| Р. |
убо́істага |
убо́істай
убо́істае |
убо́істага |
убо́істых |
| Д. |
убо́істаму |
убо́істай |
убо́істаму |
убо́істым |
| В. |
убо́істы (неадуш.)
убо́істага (адуш.) |
убо́істую |
убо́істае |
убо́істыя (неадуш.)
убо́істых (адуш.) |
| Т. |
убо́істым |
убо́істай
убо́істаю |
убо́істым |
убо́істымі |
| М. |
убо́істым |
убо́істай |
убо́істым |
убо́істых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Не́павадзь (niėpavadz) ’нясмелы, нецямкі, убоісты’ (Варл.). Відаць» да паводзіць (сябе) ’трымацца, весці сябе’, параўн. рус. непово́дный ’непрылюдны, няўжыўчывы, няветлівы; непаслушны, упарты'
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
упарты, непаслухмяны, неслухмяны, капрызны; наравісты, натурысты, натурлівы, убоісты, зацінлівы (разм.)
Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)