тэрмі́стар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. тэрмі́стар тэрмі́стары
Р. тэрмі́стара тэрмі́стараў
Д. тэрмі́стару тэрмі́старам
В. тэрмі́стар тэрмі́стары
Т. тэрмі́старам тэрмі́старамі
М. тэрмі́стары тэрмі́старах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

тэрмі́стар м., спец. терми́стор

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тэрмі́стар, ‑а, м.

Паўправадніковае супраціўленне, велічыня якога ў значнай ступені залежыць ад тэмпературы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

терми́стор спец. тэрмі́стар, -ра м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)