тэрмасіфо́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
тэрмасіфо́н |
тэрмасіфо́ны |
| Р. |
тэрмасіфо́на |
тэрмасіфо́наў |
| Д. |
тэрмасіфо́ну |
тэрмасіфо́нам |
| В. |
тэрмасіфо́н |
тэрмасіфо́ны |
| Т. |
тэрмасіфо́нам |
тэрмасіфо́намі |
| М. |
тэрмасіфо́не |
тэрмасіфо́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
тэрмасіфо́н м., тех. термосифо́н
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
термосифо́н техн. тэрмасіфо́н, -на м.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)