тэрмасіфо́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. тэрмасіфо́н тэрмасіфо́ны
Р. тэрмасіфо́на тэрмасіфо́наў
Д. тэрмасіфо́ну тэрмасіфо́нам
В. тэрмасіфо́н тэрмасіфо́ны
Т. тэрмасіфо́нам тэрмасіфо́намі
М. тэрмасіфо́не тэрмасіфо́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

тэрмасіфо́н м., тех. термосифо́н

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тэрмасіфо́н

(ад тэрма- + сіфон)

сістэма ахаладжэння рухавікоў, у якой цыркуляцыя вады ў абалонках цыліндраў і ў радыятары абумоўліваюцца рознай іх гушчынёй у нагрэтым і ахалоджаным станах.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

термосифо́н техн. тэрмасіфо́н, -на м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

termosyfon, ~u

м. тэрмасіфон

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)