трыку́тны, -ая, -ае (разм.).

Тое, што і трохвугольны.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

трыку́тны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. трыку́тны трыку́тная трыку́тнае трыку́тныя
Р. трыку́тнага трыку́тнай
трыку́тнае		 трыку́тнага трыку́тных
Д. трыку́тнаму трыку́тнай трыку́тнаму трыку́тным
В. трыку́тны (неадуш.)
трыку́тнага (адуш.)		 трыку́тную трыку́тнае трыку́тныя (неадуш.)
трыку́тных (адуш.)
Т. трыку́тным трыку́тнай
трыку́тнаю		 трыку́тным трыку́тнымі
М. трыку́тным трыку́тнай трыку́тным трыку́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

трыку́тны, см. трохвуго́льны

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

трыку́тны, ‑ая, ‑ае.

Разм. Тое, што і трохвугольны. Вось .. [капітану] Максім Вішнёў і паказаў сіні канверт з трыкутным штампам вайсковай часці. Грамовіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Трохвуго́льны ‘трыкутны, трохкутны’ (ТСБМ), трёхвуго́льный ‘тс’ (Бяльк.), трохуго́лʼны ‘тс’ (Вруб.), сюды ж трохвуго́льнік ‘трыкутнік’ (ТСБМ), трохуго́лʼнік ‘тс’ (Вруб.). Наватворы з трох і вугал (гл.) пад уплывам рус. треуго́льный, треуго́льник.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)