трыго́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. трыго́н трыго́ны
Р. трыго́на трыго́наў
Д. трыго́ну трыго́нам
В. трыго́н трыго́ны
Т. трыго́нам трыго́намі
М. трыго́не трыго́нах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

триго́н мат., астр. трыго́н, -на м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)