трохкра́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
трохкра́тны |
трохкра́тная |
трохкра́тнае |
трохкра́тныя |
| Р. |
трохкра́тнага |
трохкра́тнай
трохкра́тнае |
трохкра́тнага |
трохкра́тных |
| Д. |
трохкра́тнаму |
трохкра́тнай |
трохкра́тнаму |
трохкра́тным |
| В. |
трохкра́тны (неадуш.)
трохкра́тнага (адуш.) |
трохкра́тную |
трохкра́тнае |
трохкра́тныя (неадуш.)
трохкра́тных (адуш.) |
| Т. |
трохкра́тным |
трохкра́тнай
трохкра́тнаю |
трохкра́тным |
трохкра́тнымі |
| М. |
трохкра́тным |
трохкра́тнай |
трохкра́тным |
трохкра́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
трохкра́тны трёхкра́тный, троекра́тный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
трохкра́тны, ‑ая, ‑ае.
Зроблены тры разы, павялічаны ў тры разы, патроены. Трохкратнае папярэджанне. // Які тры разы дабіваўся чаго‑н. Трохкратны чэмпіён.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Трохкра́тны ‘трохразовы, патроены’ (ТСБМ). Запазычана з рус. трёхкратный ‘тс’, што ўзыходзіць да ст.-слав. три краты ‘тры разы, тройчы’, параўн. ст.-бел. трикраты ‘тс’ (ГСБМ). Формы трыкро́тна ‘ўтрая’ (Ласт.), ст.-бел. трыкротный ‘трохразовы’, як і трыкроть ‘тройчы’, запазычаны з польск. trzykrotnie, trzykrotny, trzykroć, гл. Фасмер, 2, 368. Формы з трох- (гл.) з’яўляюцца наватворамі на фоне складаных слоў з тры‑ (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
трёхкра́тный трохразо́вы, трохкра́тны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
троекра́тный трохразо́вы, трохкра́тны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)