сільфі́да

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. сільфі́да сільфі́ды
Р. сільфі́ды сільфі́д
Д. сільфі́дзе сільфі́дам
В. сільфі́ду сільфі́д
Т. сільфі́дай
сільфі́даю		 сільфі́дамі
М. сільфі́дзе сільфі́дах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сільфі́да

1. ж., миф. сильфи́да;

2. только мн., зоол. сильфи́ды

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сільфі́да, ‑ы, ДМ ‑дзе, ж.

1. Жан. да сільф.

2. Сільфі́ды, ‑фі́д. Сямейства атрада жукоў, якія харчуюцца трупамі жывёл.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сильфи́да

1. миф., перен. сільфі́да, -ды ж.;

2. зоол. сільфі́да, -ды ж.;

сильфи́ды мн. сільфі́ды, -даў.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)