суці́шваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. суці́шваю суці́шваем
2-я ас. суці́шваеш суці́шваеце
3-я ас. суці́швае суці́шваюць
Прошлы час
м. суці́шваў суці́швалі
ж. суці́швала
н. суці́швала
Загадны лад
2-я ас. суці́швай суці́швайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час суці́шваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

суці́шваць несов., см. суціша́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

суці́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да суцішыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

суці́шванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. суцішваць — суцішыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

суці́швацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да суцішыцца.

2. Зал. да суцішваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

успока́ивать несов.

1. супако́йваць, заспако́йваць;

2. (смягчать) сці́шваць, сціша́ць, суціша́ць, суці́шваць, суніма́ць;

3. (укрощать) разг. уціхамі́рваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)