стылі́стка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. стылі́стка стылі́сткі
Р. стылі́сткі стылі́стак
Д. стылі́стцы стылі́сткам
В. стылі́стку стылі́стак
Т. стылі́сткай
стылі́сткаю		 стылі́сткамі
М. стылі́стцы стылі́стках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

стылі́стка ж. стили́стка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

стылі́стка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Жан. да стыліст.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

стылі́ст, -а, М -сце, мн. -ы, -аў, м.

1. Спецыяліст, які распрацоўвае новы стыль у адзенні, прычосках, дызайне мэблі, інтэр’ера памяшкання, аўтамабіля і інш.

Паслугі стыліста.

|| ж. стылі́стка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.

2. Чалавек, які валодае майстэрствам літаратурнага стылю, піша добрым стылем.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

стили́стка стылі́стка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)