сто́йкі, -ая, -ае.

1. Які не слабее; трывалы, устойлівы.

Стойкія пароды.

С. водар.

2. перан. Які цвёрда прытрымліваецца якіх-н. поглядаў, думак і пад.; паслядоўны.

Стойка (прысл.) трымацца.

С. характар.

|| наз. сто́йкасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

сто́йкі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сто́йкі сто́йкая сто́йкае сто́йкія
Р. сто́йкага сто́йкай
сто́йкае		 сто́йкага сто́йкіх
Д. сто́йкаму сто́йкай сто́йкаму сто́йкім
В. сто́йкі (неадуш.)
сто́йкага (адуш.)		 сто́йкую сто́йкае сто́йкія (неадуш.)
сто́йкіх (адуш.)
Т. сто́йкім сто́йкай
сто́йкаю		 сто́йкім сто́йкімі
М. сто́йкім сто́йкай сто́йкім сто́йкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сто́йкі прям., перен. сто́йкий;

~кая паро́да — сто́йкая поро́да;

с. газ — сто́йкий газ;

с. чалаве́к — сто́йкий челове́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сто́йкі, ‑ая, ‑ае.

1. Які не паддаецца разбурэнню, псаванню; які захоўвае свае ўласцівасці. Стойкі газ. Стойкая парода. □ Тут .. [лясы] роўныя, старыя і стойкія — тут не так шмат балот, як на Паліку, пад Полацкам. Пташнікаў. // Устойлівы. Сасонкі ў заводскім парку выпусцілі бледна-зялёныя кволенькія іголачкі, напаілі паветра стойкім смаляным водарам. Шыцік.

2. перан. Які цвёрда прытрымліваецца пэўных поглядаў, думак і пад.; паслядоўны. Пранясі праз гады чыстату юнацтва, запал, нязгасную прагу да ведаў. Часамі будзе нялёгка. Але будзь мужным, стойкім, смелым, не паддавайся нават хвіліннай слабасці. Мыслівец. Не таму слава, хто на язык лёгкі, а таму, хто ў справе стойкі. Прыказка. // Мужны, непахісны, здольны перанесці любыя выпрабаванні. Задача камсамольскіх арганізацый цяпер заключаецца ў тым, каб выхоўваць юнакоў і дзяўчат усебакова развітымі, высокаадукаванымі, стойкімі барацьбітамі за нашу вялікую справу. Машэраў. Беларус — салдат кемлівы і стойкі. Гурскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

каразі́йна-сто́йкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. каразі́йна-сто́йкі каразі́йна-сто́йкая каразі́йна-сто́йкае каразі́йна-сто́йкія
Р. каразі́йна-сто́йкага каразі́йна-сто́йкай
каразі́йна-сто́йкае		 каразі́йна-сто́йкага каразі́йна-сто́йкіх
Д. каразі́йна-сто́йкаму каразі́йна-сто́йкай каразі́йна-сто́йкаму каразі́йна-сто́йкім
В. каразі́йна-сто́йкі (неадуш.)
каразі́йна-сто́йкага (адуш.)		 каразі́йна-сто́йкую каразі́йна-сто́йкае каразі́йна-сто́йкія (неадуш.)
каразі́йна-сто́йкіх (адуш.)
Т. каразі́йна-сто́йкім каразі́йна-сто́йкай
каразі́йна-сто́йкаю		 каразі́йна-сто́йкім каразі́йна-сто́йкімі
М. каразі́йна-сто́йкім каразі́йна-сто́йкай каразі́йна-сто́йкім каразі́йна-сто́йкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сто́йка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. сто́йка сто́йкі
Р. сто́йкі сто́ек
Д. сто́йцы сто́йкам
В. сто́йку сто́йкі
Т. сто́йкай
сто́йкаю		 сто́йкамі
М. сто́йцы сто́йках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

цвёрдахара́ктарны, -ая, -ае.

Стойкі, непахісны ў сваіх дзеяннях, перакананнях.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

маладу́шны, -ая, -ае.

Слабавольны, нерашучы, труслівы, не стойкі духам.

М. чалавек.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

цвёрдакаме́нны, -ая, -ае.

1. Вельмі цвёрды.

Цвёрдакаменная парода.

2. перан. Непахісны, стойкі.

Ц. характар.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

сто́йкасць ж., прям., перен. сто́йкость; см. сто́йкі

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)