Verbum

анлайнавы слоўнік

спрэ́гчыся², 1 і 2 ас. не ўжыв., спражэ́цца; спро́гся, спрэ́глася; зак.

Тое, што і спражыцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

спрэ́гчыся

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

спрэ́гчыся¹, спрагу́ся, спражэ́шся, спражэ́цца; спражо́мся, спражаце́ся, спрагу́цца; спро́гся, спрэ́глася; спражы́ся; зак.

1. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Запрэгчы разам (пра коней, валоў і пад.).

2. перан. Аб’яднацца для выканання якой-н. справы (разм.).

|| незак. спрага́цца, -а́ецца; -а́емся, -а́ецеся, -а́юцца (да 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

спрэ́гчыся I сов.

1. (о лошадях в упряжке) спря́чься;

2. перен., разг. (для какого-л. дела) объедини́ться

спрэ́гчыся II сов. (о бобах, семечках и т.п.) поджа́риться; (об орехах и т.п. — ещё) прокали́ться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спрэ́гчыся ¹, спрагуся, спражэшся, спражэцца; спражомся, спражацеся, спрагуцца; пр. спрогся, спрэглася; заг. спражыся; зак.

1. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Запрэгчыся разам, у адну вупраж (пра коней, валоў і пад.).

2. перан. Разм. Аб’яднацца для выканання якой‑н. справы.

спрэ́гчыся ², спражэцца; пр. спрогся, спрэглася; зак.

Тое, што і спражыцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спрага́цца¹ гл. спрэгчыся¹.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

спрячься спрэ́гчыся; см. спряга́ться^II.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спрага́цца ¹, ‑аецца; ‑аемся, ‑аецеся, ‑аюцца; незак.

1. Незак. да спрэгчыся ¹ (у 2 знач.).

2. Зал. да спрагаць ¹.

спрага́цца ², ‑аецца; незак.

1. Мець формы спражэння.

2. Зал. да спрагаць ².

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спрага́цца I несов.

1. разг. (для какого-л. дела) объединя́ться; см. спрэ́гчыся I ²;

2. страд. спряга́ться; см. спрага́ць I

спрага́цца II несов., возвр., страд., грам. спряга́ться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)