спрасо́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. спрасо́ўваю спрасо́ўваем
2-я ас. спрасо́ўваеш спрасо́ўваеце
3-я ас. спрасо́ўвае спрасо́ўваюць
Прошлы час
м. спрасо́ўваў спрасо́ўвалі
ж. спрасо́ўвала
н. спрасо́ўвала
Загадны лад
2-я ас. спрасо́ўвай спрасо́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час спрасо́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

спрасо́ўваць несов. спрессо́вывать; см. спрасава́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спрасо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да спрасаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спрессо́вывать несов. спрасо́ўваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спрасо́ўванне ср. спрессо́вывание; см. спрасо́ўваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спрасо́ўвацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да спрасавацца.

2. Зал. да спрасоўваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спрасо́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. спрасоўваць — спрасаваць і стан паводле знач. дзеясл. спрасоўвацца — спрасавацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спрасо́ўвацца несов., возвр., страд. спрессо́вываться; см. спрасава́цца, спрасо́ўваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)