Спартак

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Спартак
Р. Спартака
Д. Спартаку
В. Спартак
Т. Спартаком
М. Спартаку

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Спарта́к

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. Спарта́к Спартакі́
Р. Спартака́ Спартако́ў
Д. Спартаку́ Спартака́м
В. Спартака́ Спартако́ў
Т. Спартако́м Спартака́мі
М. Спартаку́ Спартака́х

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

спарта́каўцы, ‑аў; адз. спартакавец, ‑каўца, м.; спартакаўка, ‑і, ДМ ‑каўцы; мн. спартакаўкі, ‑кавак; ж.

Члены добраахвотнага спартыўнага таварыства «Спартак».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)