спа́ривать несов.

1. (соединять в пару) спа́рваць;

2. (случать) спаро́ўваць, злуча́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спа́рваць несов. (соединять в пару) спа́ривать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спаро́ўваць несов. скре́щивать, спа́ривать, случа́ть; см. спарава́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

злу́чваць несов., с.-х. случа́ть, спа́ривать; см. злучы́ць 2

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спа́ривание ср.

1. спа́рванне, -ння ср.;

2. спаро́ўванне, -ння ср., злу́чка, -кі ж.; см. спа́ривать;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спа́риваться

1. спа́рвацца;

2. спаро́ўвацца, злуча́цца; см. спа́риться;

3. страд. спа́рвацца, злуча́цца; спаро́ўвацца; см. спа́ривать;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

злуча́ць несов.

1. в разн. знач. соединя́ть; (концы, края чего-л. — ещё) сра́щивать;

2. с.-х. случа́ть, спа́ривать;

1-2 см. злучы́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)