спало́ханы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спало́ханы спало́ханая спало́ханае спало́ханыя
Р. спало́ханага спало́ханай
спало́ханае		 спало́ханага спало́ханых
Д. спало́ханаму спало́ханай спало́ханаму спало́ханым
В. спало́ханы (неадуш.)
спало́ханага (адуш.)		 спало́ханую спало́ханае спало́ханыя (неадуш.)
спало́ханых (адуш.)
Т. спало́ханым спало́ханай
спало́ханаю		 спало́ханым спало́ханымі
М. спало́ханым спало́ханай спало́ханым спало́ханых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

спало́ханы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спало́ханы спало́ханая спало́ханае спало́ханыя
Р. спало́ханага спало́ханай
спало́ханае		 спало́ханага спало́ханых
Д. спало́ханаму спало́ханай спало́ханаму спало́ханым
В. спало́ханы (неадуш.)
спало́ханага (адуш.)		 спало́ханую спало́ханае спало́ханыя (неадуш.)
спало́ханых (адуш.)
Т. спало́ханым спало́ханай
спало́ханаю		 спало́ханым спало́ханымі
М. спало́ханым спало́ханай спало́ханым спало́ханых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

спало́ханы

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спало́ханы спало́ханая спало́ханае спало́ханыя
Р. спало́ханага спало́ханай
спало́ханае		 спало́ханага спало́ханых
Д. спало́ханаму спало́ханай спало́ханаму спало́ханым
В. спало́ханы (неадуш.)
спало́ханага (адуш.)		 спало́ханую спало́ханае спало́ханыя (неадуш.)
спало́ханых (адуш.)
Т. спало́ханым спало́ханай
спало́ханаю		 спало́ханым спало́ханымі
М. спало́ханым спало́ханай спало́ханым спало́ханых

Кароткая форма: спало́хана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

спало́ханы испу́ганный; всполошённый, переполошённый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спало́ханы, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад спалохаць.

2. у знач. прым. Ахоплены страхам, жудасцю. Раптам у.. [Выжлятніка] з-пад ног пырхнулі два спалоханыя шпакі. Пташнікаў. Спалоханая маці прыціснула малога да грудзей. Корбан. Спалоханы машыніст адхінуўся ад акна, жорстка схапіў руку [Ірыны]. Лынькоў. // Які выяўляе спалох. За дзвярыма спалоханыя крокі, шэпт. Скрыган. У чырвонаармейца быў спалоханы від. Бядуля. Жанчына глядзіць проста перад сабою. Гэта тая самая, што мы бачылі ў гарадскім садзе, з вялікімі спалоханымі вачыма. Лужанін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

испу́ганный спало́ханы, спу́жаны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

всполошённый успу́джаны, спало́ханы, перапало́ханы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

оробе́вший и оробе́лый спало́ханы, спу́жаны; баязлі́вы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

від¹, -у, М аб відзе, на віду́, м.

1. Тое, што адкрываецца перад вачамі, перспектыва, а таксама адлюстраванне яе.

В. на мора.

Альбом з відамі Каўказа.

2. Тое, што і выгляд (у 1 знач.).

Спалоханы в. твару.

Стрэльба страціла ўжо былы колер і в.

3. мн., перан. Меркаванні; намер.

Віды на ўраджай.

Віды на будучае.

◊

Паставіць на від каму — зрабіць папераджальную заўвагу, вымову.

|| прым. відавы́, -а́я, -о́е (да 1 знач.).

Відавыя паштоўкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

спу́жаны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад спужаць.

2. у знач. прым. Такі, якога спужалі; спалоханы. Закаркала, зляцеўшы з дрэва, спужаная варона, і ўсё зноў сціхла. Машара. // Які выражае спалох. [Міхась] ўявіў сабе такую ж хатку, з акна якое выглядае такі самы бледны твар, такія самыя спужаныя вочы. Сташэўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)