спало́ханы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спало́ханы спало́ханая спало́ханае спало́ханыя
Р. спало́ханага спало́ханай
спало́ханае		 спало́ханага спало́ханых
Д. спало́ханаму спало́ханай спало́ханаму спало́ханым
В. спало́ханы (неадуш.)
спало́ханага (адуш.)		 спало́ханую спало́ханае спало́ханыя (неадуш.)
спало́ханых (адуш.)
Т. спало́ханым спало́ханай
спало́ханаю		 спало́ханым спало́ханымі
М. спало́ханым спало́ханай спало́ханым спало́ханых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

спало́ханы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спало́ханы спало́ханая спало́ханае спало́ханыя
Р. спало́ханага спало́ханай
спало́ханае		 спало́ханага спало́ханых
Д. спало́ханаму спало́ханай спало́ханаму спало́ханым
В. спало́ханы (неадуш.)
спало́ханага (адуш.)		 спало́ханую спало́ханае спало́ханыя (неадуш.)
спало́ханых (адуш.)
Т. спало́ханым спало́ханай
спало́ханаю		 спало́ханым спало́ханымі
М. спало́ханым спало́ханай спало́ханым спало́ханых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

спало́ханы

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спало́ханы спало́ханая спало́ханае спало́ханыя
Р. спало́ханага спало́ханай
спало́ханае		 спало́ханага спало́ханых
Д. спало́ханаму спало́ханай спало́ханаму спало́ханым
В. спало́ханы (неадуш.)
спало́ханага (адуш.)		 спало́ханую спало́ханае спало́ханыя (неадуш.)
спало́ханых (адуш.)
Т. спало́ханым спало́ханай
спало́ханаю		 спало́ханым спало́ханымі
М. спало́ханым спало́ханай спало́ханым спало́ханых

Кароткая форма: спало́хана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

спало́ханы испу́ганный; всполошённый, переполошённый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спало́ханы, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад спалохаць.

2. у знач. прым. Ахоплены страхам, жудасцю. Раптам у.. [Выжлятніка] з-пад ног пырхнулі два спалоханыя шпакі. Пташнікаў. Спалоханая маці прыціснула малога да грудзей. Корбан. Спалоханы машыніст адхінуўся ад акна, жорстка схапіў руку [Ірыны]. Лынькоў. // Які выяўляе спалох. За дзвярыма спалоханыя крокі, шэпт. Скрыган. У чырвонаармейца быў спалоханы від. Бядуля. Жанчына глядзіць проста перад сабою. Гэта тая самая, што мы бачылі ў гарадскім садзе, з вялікімі спалоханымі вачыма. Лужанін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спало́ханы erschrócken, erschréckt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

испу́ганный спало́ханы, спу́жаны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

всполошённый успу́джаны, спало́ханы, перапало́ханы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

оробе́вший и оробе́лый спало́ханы, спу́жаны; баязлі́вы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

aghast

[əˈgæst]

adj.

спало́ханы; аслупяне́лы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)