со́хлы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. со́хлы со́хлая со́хлае со́хлыя
Р. со́хлага со́хлай
со́хлае		 со́хлага со́хлых
Д. со́хламу со́хлай со́хламу со́хлым
В. со́хлы (неадуш.)
со́хлага (адуш.)		 со́хлую со́хлае со́хлыя (неадуш.)
со́хлых (адуш.)
Т. со́хлым со́хлай
со́хлаю		 со́хлым со́хлымі
М. со́хлым со́хлай со́хлым со́хлых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

со́хлы, ‑ая, ‑ае.

Разм. Сухі, высахлы. Сохлае лісце. Сохлае дрэўца. □ Жабулька скокнула пад куст вярбы, У лісце сохлае, дзе цень рабы. Пысін. Схілялі вербы сохлае суччо. Гаўрусёў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Па́сахлі ’каноплі (пустыя)’ (маз., Мат. Гом.). У выніку кантамінацыі лексем пасканні і (па)сохлы.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)